“ข้าไม่สามารถเรียกภูเขาวิญญาณนักรบได้ คนผู้นี้มีพลังที่น่ากลัวเกินไป ถ้าข้านำภูเขาวิญญาณนักรบมาตรงนี้ มันก็เท่ากับว่าข้าวางระเบิดใส่ศิษย์พี่จากภูเขาวิญญาณนักรบ สิ่งเดียว วที่ข้าทำได้ตอนนี้คือหลอมรวมกระบี่คู่” ความมุ่งมั่นในดวงตาของเจี้ยนเฉินลุกโชนทันทีที่เขาเอื้อมมือไปหาจิตวิญญาณกระบี่เพื่อเตรียมพร้อมที่จะหลอมรวมกระบี่
“ครึ่งก้าวจอมปราชญ์สูงสุด นายท่าน ชายคนนี้โดยพื้นฐานแล้วเขาได้ย่างเข้าไปในขอบเขตของจอมปราชญ์สูงสุดแล้ว ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเรา แม้ว่าเราจะหลอมรวมกระบี่ เรา ก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้” จือหยิงกล่าว
“อะไรนะ ? ครึ่งก้าวจอมปราชญ์สูงสุด ? ” เจี้ยนเฉินตื่นตระหนก เขารู้ว่าศัตรูทรงพลังมาก แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่าจะมีพลังมากมหาศาลขนาดนี้
“เนื่องจากเราไม่สามารถทำร้ายเขาได้ เราจึงต้องใช้การหลอมรวมกระบี่เพื่อโจมตีค่ายกล” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเย็นชา เขาหมดทางเลือก สิ่งที่เขาทำได้คือทิ้งทุกอย่างและยืนหยัดเป็นครั้ งสุดท้าย
