เมื่อเจี้ยนเฉินอาบแสงสีม่วง มันทำให้เขารู้สึกเหมือนได้เข้าสู่โลกที่แตกต่าง แรงกดดันทั้งหมดที่เขาเผชิญก่อนหน้านี้หายไปทันที เขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวจา ากหอกด้วยเช่นกัน
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่รู้สึกถึงแรงกดดันอีกต่อไป แต่หอกก็ไม่ได้หายไป มันยังคงแผ่รังสีออกมาพร้อมกับพลังแห่งการมีอยู่ของการทำลายล้าง มันพุ่งออกมาด้วยพลังนั้น และแทงเข้าไปในแสง งสีม่วงรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน
การระเบิดครั้งใหญ่ที่เขาคาดหวังไม่ได้เกิดขึ้น ไม่มีแม้แต่แรงกระเพื่อม เมื่อหอกที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าสู่แสงสีม่วงพวกมันก็หายไปในอากาศบาง ๆ โดยไม่ได้ก่อให้เกิดหายนะอันใด
เจี้ยนเฉินเฝ้าดูการคลี่คลายนี้ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง หอกทุกเล่มถูกควบแน่นจากกฎที่มีระดับสูงมาก หอกเพียงเล่มเดียวก็สามารถสังหารขั้นอัครสูงสุดที่อ่อนแอกว่าได้อย่างง่ายดา าย แต่เมื่อหอกสัมผัสกับแสงสีม่วง พวกมันก็หายไป
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาเกินขีดจำกัดของความเข้าใจอันเล็กน้อยของเขาอย่างชัดเจน
แต่หลังจากนั้นสายตาของเขาก็จ้องไปที่ชายวัยกลางคนที่อยู่ใกล้ ๆ และดวงตาของเขาก็หรี่ลง ความไม่เชื่อเต็มใบหน้าของเขา “เฉินเจี้ยน เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? ”
