“ มีสิ แน่นอนว่ามันมีจริง เรื่องราวที่เจ้าคิดขึ้นมาอาจเป็นเท็จ แต่ก็ไม่ไกลจากความเป็นจริง แท้จริงแล้วมีดาวเคราะห์นิรนามและมีผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี และค่ายกลอันทรงพลัง งก็ห่อหุ้มทั้งหมดไว้ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือค่ายกลไม่ได้เปิดออกทุก ๆ 1,000 ปี แต่มันปิดตายตลอดไป”
“สำหรับสัตว์อสูรโบราณที่เจ้ากล่าวถึงมันไม่มีอยู่จริงในนั้น แต่มีคนบ้าที่สามารถอธิบายได้ว่าน่ากลัวกว่าสัตว์อสูรโบราณหลายเท่า…” เด็กไร้หัวใจโค้งริมฝีปากเบา ๆ แสดงรอยยิ้มแห่ งชัยชนะ เขาไม่ได้จากไป แต่เขากลับวนเวียนอยู่ในโถงราวกับว่าเขากำลังรออะไรบางอย่าง สายตาของเขากวาดผ่านปรมาจารย์หมึกครามอย่างต่อเนื่อง บางทีอาจจะตั้งใจหรืออย่างอื่น
“เจี้ยนเฉินข้ามผ่านเข้าไปข้างในแล้ว เราเหลือขั้นตอนสุดท้ายเพียงก้าวเดียว…” เด็กไร้หัวใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ในเวลาเดียวกัน ในมิติที่ไม่เป็นที่รู้จักภายในโลกเซียนอันกว้างใหญ่ มีดาวเคราะห์นิรนามที่มีค่ายกลอันทรงพลังล้อมรอบมันไว้ มันซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดวงดาวตลอดทั้งปี
