“ฮ่าฮ่าฮ่า เอาล่ะ ผู้นำตระกูลเทียนหยวนเป็นคนที่ตรงไปตรงมาและเรียบง่าย แม้ว่าข้าต้องสูญเสียผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี แต่เจ้าไม่สามารถพูดได้ว่าข้าได้สูญเสียมันไปแล้ว เพราะ ะข้าได้การผูกสัมพันธ์กับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงเป็นการแลกเปลี่ยน” ปรมาจารย์หมึกครามหัวเราะด้วยความพึงพอใจ ราวกับว่าในที่สุดก้อนหินก็ถูกยกออกจากอก เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างแท้ จริง
“ท่านปรมาจารย์ ผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีบังเอิญอยู่กับท่านหรือไม่ ? ไม่เช่นนั้นทำไมท่านถึงบอกว่าทำมันหาย” เจี้ยนเฉินสังเกตบางอย่างและสามารถบอกได้จากคำพูดของปรมาจารย์หมึก กครามที่ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้รู้เพียงเบาะแสเล็กน้อย
ปรมาจารย์หมึกครามส่ายหัว “ผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีไม่ได้อยู่ที่ตัวข้า แต่ถึงแม้ว่าเจ้าจะบอกว่าผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แหางวิถีที่ข้ารู้ว่าเป็นสมบัติส่วนตัวของข้า มันก็ไม ม่ได้เป็นการพูดเกินจริง”