“ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็เป็นรองผู้นำของตระกูลเทียนหยวน ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่เหนือผู้คนนับล้าน เจ้าควบคุมชะตากรรมของทั้งตระกูล ผู้พิทักษ์เพียงไม่กี่คนทำให้เจ้าถึงกับสิ้นหวังเพียงนี้เลยหรือ ? ”
ในขณะนี้เสียงที่ซีหยูนึกถึงก็ดังขึ้น ร่างของเจี้ยนเฉินปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ในโถงใหญ่ของโถงเมฆธารา
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขาปรากฏตัวขึ้นเมื่อใด ในตอนที่เสียงของเขาดังออกมานั้นเอง ซีหยูและผู้ใต้บังคับบัญชาของนางจึงค้นพบว่าเขาอยู่ที่นี่
โถงเมฆธาราเป็นวัตถุเทพคุณภาพปานกลาง แต่จิตวิญญาณวัตถุยอมจำนนต่อเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงสามารถเคลื่อนย้ายไปมาได้ตลอดเวลาตามที่เขาพอใจ
“คารวะท่านผู้นำ ! ” ผู้ใต้บังคับบัญชาในโถงใหญ่จดจำเจี้ยนเฉินได้เพียงมองแวบเดียว พวกเขาแสดงความเคารพทันทีและโค้งคำนับอย่างตื่นเต้น
ซีหยูจ้องตรงไปที่เจี้ยนเฉิน รอยยิ้มเล็กน้อยค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง และนางกล่าวว่า “ในที่สุดท่านก็กลับมา ข้ายังคงทำให้ท่านผิดหวัง ข้าล้มเหลวในการดูแลตระกูลให้เรียบร้อยแทนท่าน ข้าทำให้ตระกูลสูญเสียทรัพยากรจำนวนมาก”
