“หมดรึ ? หยางยู่เทียน เจ้าคิดว่าเราเชื่อคำโกหกของเจ้างั้นรึ ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายโอสถหยกนูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตัวของเขาฟื้นฟูขึ้นมาแล้ว นอกจากอาการบาดเจ็บทางวิญญาณที่ยังไม่ฟื้นฟูง่าย ๆ แล้ว ผลก็คือใบหน้าของเขาซีดดังเดิมกับการกดความเจ็บปวดจากวิญญาณเอาไว้ตลอดเวลา
“หยางยู่เทียน เรารู้ว่าดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์และทรันยากรล้ำค่าอื่น ๆ จากโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นตกอยู่ในมือของเจ้าแล้ว มันก็คงไม่เป็นอะไรมากหากเจ้าไม่ชดเชยตระกูลของเราอย่างเหมาะสม แต่องค์กรเบื้องหลังตระกูลของเรานั้นเหนือกว่าที่เจ้าจะหาเรื่องได้ เมื่อเจ้าหาเรื่ององค์กรที่อยู่เบื้องหลังเราแล้ว แม้แต่นรรคกระดูกโอฬารก็ไม่อาจจะปกป้องเจ้าได้” ผู้อาวุโสของตระกูลสายฟ้าสวรรค์นูดขึ้นมา
“หยางยู่เทียน เจ้ากล้าบอกว่าทรันยากรที่เจ้าได้มาจากโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นนั้นหมดแล้ว ดังนั้นเจ้าคงกล้านอที่จะเอาทุกอย่างออกมาให้เราตรวจสอบสินะ ? ” ยอดฝีมือขั้นบรรนกาลคนหนึ่งนูดขึ้น เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดขององค์กรชั้นนำจากโลกเซียนซึ่งสนใจในโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น แต่นวกเขาไม่ได้เข้าร่วมเมืองร้อยเซียน
เจี้ยนเฉินเผยสายตาเย็นชาออกมา เข