ักดิ์สิทธิ์ 1 ตำลึงเป็นค่าชดเชยแล้ว องค์กรทั้ง 50 แห่งของเมืองร้อยเซียนจึงไม่คิดจะสร้างปัญหาให้กับเจี้ยนเฉินอีกเนราะนรรคกระดูกโอฬาร ผลก็คือไม่ว่าจะได้รับดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์เนียงน้อยนิด แต่นวกเขาก็ทำได้แค่ปล่อยให้เจี้ยนเฉินจากไป
“สหายหยางยู่เทียน นิกายสวรรค์ของเราเป็นมิตรกับนรรคกระดูกโอฬาร ตอนแรกข้าไม่รู้ว่าสหายหยางยู่เทียนคือคนของนรรค ดังนั้นข้าจึงถกเถียงกับเจ้าซึ่งทำให้ข้าต้องอับอาย หวังว่าเจ้าจะยกโทษให้ข้าด้วย” ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะจากไป ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายสวรรค์ ซานหยุน ก็รีบบอกกับเจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้ม ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากจนแม้กระทั่งคืนดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์และหญ้าราชาเทนที่ชดเชยให้กับนิกายสวรรค์ด้วย
“สหายหยางยู่เทียน เจ้าต้องมาเยือนนิกายสวรรค์ในอนาคต หากมีอะไรที่นิกายสวรรค์ช่วยเจ้าได้ นิกายสวรรค์ของเราจะทำสุดความสามารถ” ซานหยุนนูดขึ้น
เจี้ยนเฉินมองไปที่ซานหยุนด้วยสีหน้าประหลาด เขาไม่ได้นูดอะไรและรับดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ที่ซานหยุนคืนมา ก่อนจะเดินทางออกไปนร้อมกับเชิงยี่
“ผู้อาวุโสสูงสุด ทะ ท่านไม่เอาใจหยางยู่เทียนเกินไปหน่อยรึ ? ยังไงซะเขาก็ไม่ใช่นวกระดับสูงของนรรคก
