งเมืองดาวทมิฬนั้นได้ถูกผนึกไปผ่านความร่วมมือขององค์กรชั้นนำมาก กมาย หากไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ พวกเขาก็ไม่อาจจะเข้าใกล้ที่นั่นได้ ผลก็คือองค์กรกว่า 99 ใน 100 นั้นได้แต่อยู่ที่ภายนอก
“อย่าบอกข้าว่าหยางยู่เทียนคาดเดาสถานการณ์ภายนอกออกและวางแผนที่จะซ่อนตัวอยู่ในโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นต่อ ….” ยอดฝีมือขั้นบรรพกาลคนหนึ่งได้พูดขึ้นมา ชัดเจนแล้วว่า เขาร้อนใจแค่ไหน
“นอกซะจากว่าเขาจะวางแผนอยู่ด้านในไปตลอดกาล ไม่ช้าเขาก็ต้องออกมาเอง ถึงข้าจะรออยู่ที่นี่อกสักแสนปีหรือล้านปี ข้าก็จะรอจนกว่าหยางยู่เทียนจะออกมา เขากล้าดียังไงที่หลอกนิก กายโอสถหยกของเรา ? นิกายโอสถหยกของเราไม่มีทางปล่อยเขาไปง่าย ๆ…” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายโอสถหยกกัดฟันแน่นด้วยความแค้น
บรรพชนทั้งสองของนิกายโอสถหยกได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกดาวทมิฬแล้ว ทั้งสองต่างก็หงุดหงิด พวกั้นถึงกับสั่งการให้เอาตัวหยางยู่เทียนกลับไปยังนิกายให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
“ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเราก็สาบานว่าจะรอจนกว่าหยางยู่เทียนจะออกมา แม้ว่าเขาจะตายแต่เราก็ต้องการเห็นศพของเขาก่อน...” ผู้อาวุโสของตระกูลสายฟ้าสวรรค์พูดขึ้นมา เขาเป็นผู้อ อาวุโสขั้น
