ทันใดนั้น ประตูของโถงศักดิ์สิทธิ์ก็เปิดออกและผู้บ่มเพาะพลังโลกแห่งเซียนหลายร้อยคนก็โผล่ออกมา เมื่อพวกเขาเห็นม่านพลังขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปทั่วภูมิภาคและทางเดินในระยะไกลพวกเขาทั้งหมดก็ส่งเสียงร้องอย่างดีใจ
“พวกเราออกมาแล้ว พวกเราออกมาแล้ว ในที่สุดเราก็ออกมาจากภูเขาโลกาแฝด …”
“ทายาทนิกายเบญจานั้นทรงพลังเกินไป เขาข้ามภูเขาโลกาแฝดมาเพียงลำพังจริง ๆ…”
“ทายาทนิกายเบญจานั้นน่าประทับใจเกินไป แม้กระทั่งนายน้อยของเผ่าหมาป่าหายนะที่ได้รับมรดกของจอมปราชญ์สูงสุดก็ไม่สามารถข้ามผ่านภูเขาโลกาแฝดได้เพียงลำพัง…”
“ถ้าเราจะมอบตำแหน่งผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดอายุต่ำกว่าหนึ่งพันปีให้ใครสักคนในโลกแห่งเซียน แน่นอนว่าจะต้องยกให้ทายาทนิกายเบญจา …”
“ทายาทนิกายเบญจา ข้าจะไม่มีวันลืมความเมตตาที่ท่านแสดงให้เห็นจากการช่วยข้า ข้าจะมาหาท่านเมื่อท่านเรียกหา หากท่านต้องการในอนาคต…”
……
…
คนนอกหลายร้อยคนที่โผล่ออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์ต่างก็ยกย่องเขาโดยไม่มีการยับยั้งชั่งใจเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณต่อทายาทนิกายเบญจา ผู้หญิงบางคนถึงกับแสดงความชื่นชมและยกย่องอย่างไม่ปิดบัง
