“ฝ่าบาท เรารวบรวมเจตจำนงของเผ่าทั้งหมดเพื่อร่ายคำสาปขั้นสูงสุดและจัดการทำให้เขาสูญเสียขาหลังจากความยากลำบากมากมาย หากเราให้เวลาเขาฟื้นตัวต่อไป คำสาปสูงสุดของเราก็จะไม่ประสบผลสำเร็จ เราไม่สามารถปล่อยให้เขาได้มีเวลาหายใจได้…” หัวหน้าศาลาที่หกกล่าวกับจักรพรรดิดาวทมิฬเช่นกัน
จักรพรรดิดาวทมิฬส่ายหัวเบา ๆ เขาห่อหุ้มทุกคนด้วยพลังแห่งจิตวิญญาณของเขาและเสียงอันสง่างามของเขาก็ดังออกมาในหัวของพวกเขา “ความคิดของเจ้าง่ายเกินไป คนนอกตรงหน้าเจ้ารับมือได้ยากกว่าที่เจ้าคิด แม้ว่าก่อนที่เขาจะทะลวงผ่านด่าน มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับข้าที่จะฆ่าเขา ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาระเบิดออกมาแล้ว เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่าข้าอีกแล้ว แม้ว่าข้าจะปฏิเสธที่จะยอมรับสิ่งนี้ แต่ข้าก็ต้องยอมรับว่าข้าไม่มีความสามารถที่จะฆ่าเขาได้อีกต่อไป”
“สำหรับขาที่หายไป เจ้าไม่ทางรู้เลยว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งแค่ไหน แม้ว่าขาของเขาจะหายไป แต่พละกำลังของเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบมากเกินไป สิ่งที่เราทำได้ในตอนนี้คือใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกับเขา”
