“คนนอก เจ้าไม่ควรทิ้งโชค เจ้าคิดว่าเผ่าพันธุ์ของเราไม่มีอำนาจต่อต้านเจ้าจริง ๆ หรือ ? เจ้าควรรู้จักปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ใช่หรือไม่ ? หากเจ้าทำให้เผ่าพันธุ์ของเราขุ่นเคืองจริง ๆ เราจะสามารถทำให้เจ้าตายอย่างไร้ความปรานี แม้ว่าเจ้าจะกลับไปยังโลกแห่งเซียนแล้วก็ตาม ไม่ใช่แค่เจ้า แม้แต่ตระกูลหรือองค์กรที่อยู่เบื้องหลัง เจ้าก็ไม่รอด” เก็ตตี้อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว
เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่เก็ตตี้และเขาก็หัวเราะเยาะ “เก็ตตี้ หัวหน้าศาลาที่เจ็ดและศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุนเทียน ไม่ว่าจะเป็นเพราะข้าใช้ตัวตนของคุนเทียนมาเป็นเวลานานจึงถึงเวลาที่ข้าจะต้องทำบางอย่างเพื่อเขา จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ด้วย คนที่ทำร้ายพวกเขาอย่างแท้จริงในอดีตยังไม่ได้ชดใช้”
ขณะที่เจี้ยนเฉินพึมพำบ่นกับตัวเอง สีหน้าของจักรพรรดิดาวทมิฬก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที เขารู้ว่ามีบางอย่างที่เลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น
แต่ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินได้ปรากฏตัวต่อหน้าเก็ตตี้อย่างเงียบ ๆ ภายใต้การจ้องมองที่หวาดกลัวของเก็ตตี้ เจี้ยนเฉินก็ระเบิดปราณกระบี่ทันทีและห่อหุ้มร่างของเก็ตตี้
