เจี้ยนเฉินอยู่ห่างจากเมืองตูเย่หลายหมื่นกิโลเมตรโดยไม่มีแผนที่จะเข้าเมืองนี้อีก เขาจ้องมองไปที่ทิศทางในเมืองของตูเย่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร
ในเวลาต่อมาพลังสูงสุดของเขาจะกระจายออกไปล้อมเมืองตูเย่ในพริบตาก่อนที่จะเปิดใช้งาน
ภายในเมืองตูเย่ก่อนที่ศาลาเทพทั้งสิบจะใช้ค่ายกล คนนับไม่ถ้วนของเผ่าดาวทมิฬได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว มันเหมือนกับว่าพวกเขาถูกระเหยหายออกไปทันที พวกเขาไม่เหลือแม้แต่ซากใด ด ๆ ไว้ข้างหลัง มีเพียงทะเลโลหิตที่ท่วมถนนและตรอกซอกซอยพร้อมทั้งส่งกลิ่นเหม็นคาวอย่างรุนแรง
ในช่วงเวลานั้นทุกคนในเมืองตูเย่รวมทั้งราชาทั้ง 108 ขุนนางทั้งสามสิบหกคน, รองเจ้าเมือง, และเจ้าเมืองถูกสังหารหมู่
ด้วยการสังหารหมู่ในเมืองตูเย่ พลังคำสาปสูงสุดของเจี้ยนเฉินก็อ่อนแอลงอีกครั้ง
เมื่อเห็นสิ่งนี้แล้ว หัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาในศาลาเทพทั้งสิบยังไม่ทันเข้าสู่ค่ายกล แต่ทุกคนก็ถูกสังหารหมู่ ในขณะที่จักรพรรดิดาวทมิฬก็อดไม่ได้ที่จะปล่อยเสียงตะโกน อย่างโกรธเกรี้ยวและเศร้าโศก