“หัวหน้าศาลาเสิ่นหรานท่านเห็นสิ่งนี้หรือไม่ ? เราได้รวมพลังของเผ่าทั้งหมดเพื่อร่ายคำสาปขั้นสูงสุด ความแข็งแกร่งของเผ่าเราไม่มีอะไรมาเทียบได้ แม้แต่กับเศษเสี้ยวของสิ่งที่ เราครอบครองในช่วงเจริญรุ่งเรือง ดังนั้นเราจึงไม่สามารถปลอดปล่อยขีดจำกัดของพลังคำสาปขั้นสูงสุดได้ แต่คำสาปนี้เพียงพอที่จะฆ่าขั้นบรรพกาลใด ๆ เมื่อมันถูกใช้ ท่านจะได้แก้แค้นใน นไม่ช้า” หัวหน้าศาลาที่แปดที่เพิ่งขึ้นสู่ตำแหน่งก็พูดพึมพำเบา ๆ ในศาลาเทพที่แปด
เดิมทีเขาเป็นรองหัวหน้าศาลาเทพที่แปดซึ่งอยู่ขอบเขตอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 2
ตอนนี้เขาได้กลายเป็นหนึ่งในหัวหน้าศาลาเทพทั้งสิบแล้ว !
และยังเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดของสิบศาลาเทพ !
“คุนเทียน เจ้าพักผ่อนอย่างสงบได้แล้ว คนที่ฆ่าเจ้าคงไม่อาจมีชีวิตได้นานกว่านี้อีกแล้ว…” ในศาลาเทพที่สิบ เฟิงสือ นั่งอยู่บนบัลลังก์ของหัวหน้าศาลาเทพอย่างหดหู่ ใบหน้าขอ องนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศกขณะที่นางพึมพำเบา ๆ เช่นกัน
ในขณะที่พื้นที่เหนือเมืองหลวงก็บิดเบี้ยวอย่างกะทันหัน ในช่วงเวลาต่อมาพลังกระบี่ทรงพลังก็แผ่กระจายออกมาท่วมท้นบริเวณรอบ ๆ และล้อมรอบเมืองหลวงทั้งหมดในชั่วขณะ
