“ความคับข้องใจของข้ากับเผ่าดาวททิฬยังไม่จบและข้ายังต้องมีการต่อสู้ที่รุนแรงกับเผ่าดาวทมิฬในภายหลัง ข้าต้องเติมพลังบรรพกาลของข้าให้มากที่สุด” เจี้ยนเฉินคิด เขาต้องเตรียมตัวให้ดี แม้ว่าเขาจะทะลวงขั้นสำเร็จแล้วก็ตาม เขาก็ยังไม่หยุดบ่มเพาะ แต่เขายังคงกินทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพที่เหลืออยู่เพื่อเติมพลังบรรกาล
อย่างไรก็ตามพลังบรรพกาลได้ทะลวงไปถึงขั้น 15 เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของคุณภาพทำให้เจี้ยนเฉินใช้พลังงานมากขึ้นในการเติมพลังบรรพกาล ในแต่ละสายเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
การเติมพลังบรรพกาลของเขานั้นยากยิ่งขึ้น
หลายวันต่อมา เจี้ยนเฉินได้ใช้สมบัติสวรรค์ระดับเทพทั้งหมดที่เขาได้รับจากสวนสมุนไพรของเผ่าดาวทมิฬ ตราบเท่าที่เขาสามารถเสริมสร้างการบ่มเพาะของเขาได้ แม้จะกินสมบัติสวรรค์ระดับเทพจำนวนมาก แต่เม็ดพลังบรรพกาลของเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากไปกว่าเดิม
เมื่อทรัพยากรการบ่มเพาะของเขาหมด เจี้ยนเฉินถึงต้องหยุดบ่มเพาะ ท้ายที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ
