นกอินทรียักษ์เงยหน้าขึ้นราวกับว่ามันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะส่งเสียงร้องในเวลาต่อมาและบอกให้เจี้ยนเฉินขึ้นหลังมัน ทันทีที่เจี้ยนเฉินขึ้นหลังก็เกิดแรงลมกรรโชกจากร่างขนาดใ ใหญ่ของมัน มันหายลับเข้าไปในหมอกในพริบตา
นกอินทรียักษ์ทะยานผ่านหมอกหนาไปอย่างรวดเร็ว มันเปลี่ยนทิศทางอยู่ตลอดเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงอาณาเขตของสัตว์ขอบเขตตั้งต้นตัวอื่น ๆ และเข้าไปยังบริเวณตอนกลางของภูเขาโลกาแฝดอย่าง งรวดเร็ว
ท้ายที่สุดก็ไม่มีใครรู้ว่าผ่านมากี่กิโลเมตรแล้วจนกระทั่งนกอินทรียักษ์ร่อนลงบนพื้นที่แห่งหนึ่งที่มีหมอกบางกว่า มันจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความหวาดกลัวที่เห็นได้อย่างชัดเจนใน นสายตาของมัน มันกลัวเกินกว่าจะก้าวไปไกลกว่านี้
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะพบสถานที่แห่งนี้เร็วขนาดนี้ ดูเหมือนว่าข้าไม่ได้ให้สมองของสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นไปอย่างเสียเปล่า” เจี้ยนเฉินผ่อนคลาย สัมผัสวิญญาณของเขาพุ่งสูงข ขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของม่านพลังที่อยู่ห่างออกไป 100 กิโลเมตร ภายในกำแพงนั้นเป็นทางเชื่อมระหว่างสองโลก
