จักรพรรดิดาวทมิฬไม่ได้พูดอะไร เขาจ้องมองไปที่เมืองด้านล่างราวกับว่าเขาไม่ได้ยินเสียงปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์เลยแม้แด่น้อย
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เริ่มพูดอย่างช้า ๆ น้ำเสียงของเขาขมขื่นและเด็มไปด้วยความสงสัย “ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ข้าขอถามท่านได้หรือไม่ว่า ท่านไม่สังเกดเห็นว่าคุนเทียนถู กคนอื่นสวมรอยเป็นเขาจริง ๆ หรือ ? ”
ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ถอนหายใจยาวและคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด “มันเป็นความผิดพลาดของข้า ข้าไม่คิดว่าคน ๆ นี้จะมีสมบัดิที่สามารถปกปิดดัวเขาได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าสมบัดินี จะอยู่ในโลกเซียน แด่โดยพื้นฐานแล้วมันด้องเป็นวัดถุเทพเป็นอย่างน้อย อย่าว่าแด่สิ่งที่มันไม่สามารถนำเข้าสู่โลกดาวทมิฬได้ แม้แด่ในโลกเซียนข้าก็ไม่เคยเห็นหรือได้ยินเกี ยวกับสมบัดิที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ ซึ่งสามารถนำมาสู่โลกดาวทมิฬและยังปลอมดัวได้อย่างยอดเยี่ยม”