จักรพรรดิดาวทมิฬยืนอยู่ด้านหน้าของภูเขาโลกาแฝดและจ้องลึกเข้าไปในพื้นพี่พิเศษที่ปกคลุมไปด้วยหมอก เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่เขาเกิดมา เขารู้สึกไร้พลังอยู่ในใจ
“เฮ้อ ! ” ท้ายที่สุด จักรพรรดิดาวทมิฬก็ถอนหายในยาว เขายังคงลงเอยด้วยการหยุดอยู่ด้านหน้าของภูเขาโลกาแฝดโดยไม่ได้บุกเข้าไป ขณะที่เขาไม่สามารถรับรู้แรงกดดันของเจี้ยนเฉินได้ อีกต่อไป หากเขาต้องการพบ เขาก็ทำได้แค่มองหาเท่านั้น
อย่างไรก็ตามหมอกได้พัดผ่านภูเขาโลกาแฝดทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ ไม่เพียงแต่จะยากมากที่จะมองหาเขา แต่เขายังต้องเผชิญกับการโจมตีของสัตว์อสูรกลืนชีวิตจำนวนมาก ซึ่งเป็นผลเสีย ต่อเขาอย่างมาก
จักรพรรดิดาวทมิฬถอยหลับไปยังเมืองหลวงเผ่าดาวทมิฬอีกครั้ง
เมืองหลวงได้เหลือเพียงแค่ซากปรักหักพัง มีผู้ได้รับบาดเจ็บนับไม่ถ้วนขณะที่เสียงโหยหวนและคร่ำครวญอยู่ในอากาศ ศาลาเทพมากกว่าครึ่งจากสิบศาลาที่ลอยอยู่กลางอากาศและเป็นสัญลักษณ์ข ของอำนาจและสถานะถูกทำลาย มีเพียงโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬเท่านั้นที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์
