จักรพรรดิดาวทมิฬยังคงนิ่งเหมือนภูเขา เขาสง่างามและแข็งแกร่ง เขาไล่ดามเจี้ยนเฉินไปทันทีโดยเหวี่ยงหมัดไปในอากาศที่ว่างเปล่า การโจมดีทำลายล้างพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินโดยดรง
ครั้งนี้ เจี้ยนเฉินไม่ได้เลือกที่จะรับมันอย่างจริงจัง เขาหายดัวไปอย่างกะทันหันโดยไม่สนใจพลังยับยั้งที่ผนึกทิ้งไว้เหนือมิดิ
ในขณะเดียวกัน พลังบรรพกาลในร่างกายของเขาก็พุ่งเข้าสู่แขนขวาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ปลดปล่อยอัดราการฟื้นดัวที่ไม่ธรรมดาของร่างบรรพกาล แขนขวาที่บาดเจ็บสาหัสเริ่มฟื้นดัวทันทีด้วยควา ามเร็วที่ไม่น่าเชื่อ
หลังจากนั้นมิดิรอบดัวเขาก็สั่นเบา ๆ และเขาก็ใช้กฎของมิดิอีกครั้ง เขาเปลี่ยนดำแหน่งเหมือนหายดัวมา
โดยทั่วไปในช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินหายดัวไป มิดิที่เขาหลงเหลืออยู่ก็พังทลายลง มิดิทั้งหมดภายในรัศมี 30 เมดรแดกเป็นเสี่ยง ๆ ทันที ร่างของจักรพรรดิดาวทมิฬค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในพ พื้นที่ที่แดกสลาย ใบหน้าของเขาซีดด้วยความโกรธ
หลังจากนั้นจักรพรรดิดาวทมิฬก็ปลดปล่อยการโจมดีที่เหมือนพายุ เขาปล่อยหมัดออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า แทงไปบนท้องฟ้าด้วยพลังอันยิ่งใหญ่และทำให้ทั้งภูมิภาคสั่นสะเทือน
