จฉริยะบางคนที่อ้าปากค้างเพื่อหาสูดอากาศบนพื้นดิน พวกเขาทิ้งชีวิตไว้กับชะตากรรม เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัว ความสงสัยปรากฏในดวงตาของพวกเขา
แต่ในช่วงเวลาต่อมาความสงสัยกลับกลายเป็นความประหลาดใจและความยินดีทันที
“พวกเจ้ารู้สึกหรือไม่ ? มันคือจิตวิญญาณวัตถุ มันคือจิตวิญญาณวัตถุของเมืองร้อยเซียน …”
“ในที่สุดจิตวิญญาณวัตถุของเมืองร้อยเซียนก็ได้ถือกำเนิดขึ้น สุดยอด ! เรารอมาหลายปีและพยายามทำสิ่งต่าง ๆ มากมายนับไม่ถ้วน แต่ในที่สุดมันก็ถือกำเนิดขึ้น…”
“มีข่าวลือว่าเมืองร้อยเซียนไม่ได้มีแค่การป้องกันเท่านั้น แต่ยังมีค่ายกลโจมตีอีกด้วย อย่างไรก็ตามเพื่อป้องกันไม่ให้เผ่าดาวทมิฬสังเกตเห็นซึ่งจะทำให้พวกเขาออกนอกเส้นทางเพื่อต่อ อสู้กับเรา ค่ายกลโจมตีจึงไม่ได้ถูกสลักไว้ในเมือง แต่มันถูกทิ้งไว้ในจิตวิญญาณวัตถุของเมืองร้อยเซียน …”
“ถ้าจิตวิญญาณวัตถุไม่มีอยู่จริง ค่ายกลโจมตีก็จะไม่มีอยู่ แต่เมื่อจิตวิญญาณวัตถุถือกำเนิดขึ้น เมืองจะมีวิธีการโจมตีเหล่านี้…”
ในช่วงเวลานั้นบันทึกเกี่ยวกับเมืองร้อยเซียนจากกลุ่มของพวกเขาทั้งหมดแว่บผ่านหัวของอัจฉริยะ ดวงตาของพวกเขาท
