นแอมากในทางเทคนิค
เจี้ยนเฉินไม่รู้เลยว่าในขณะที่เขายังคงอยู่ในห้องลับของศาลาเทพที่ห้า ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ที่มีตัวตนเป็นภาพมายายืนอยู่ในวังจักรพรรดิเหนือศาลาเทพทั้งสิบอย่างเงี ยบ ๆ ราวกับผี ดวงตาของเขาที่ซ่อนอยู่ในหมอกที่ไม่มีใครสามารถมองเห็นได้จับจ้องไปที่ศาลาเทพที่ห้า
การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะกำหนดเป้าหมายไปที่ตำแหน่งปัจจุบันของเจี้ยนเฉินได้อย่างแม่นยำ เขาจ้องตรงไปที่ตำแหน่งของห้องลับด้วยความแม่นยำอย่างสมบูรณ์แบบ
“เจี้ยนเฉิน โอ้ เจี้ยนเฉิน เจ้าได้วิ่งไปรอบ ๆ ในเผ่าดาวทมิฬเมื่อเร็ว ๆ นี้ใช่หรือไม่ ? หน้ากากแปลก ๆ ที่เจ้านำมาปกปิดไม่ให้ใครก็ตามในเผ่าดาวทมิฬมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของเจ้า านอกเหนือจากข้าและการทำตัวเป็นคนความจำเสื่อมยังให้ความคุ้มครองที่เหมาะสมสำหรับทุกสิ่งที่อาจนำไปสู่ความไม่พอใจ แต่เจ้าไม่ควรปฏิบัติต่อชนชั้นสูงของเผ่าดาวทมิฬเป็นคนงี่เง่าไร้ สมองที่เจ้าสามารถหลอกล่อได้”
“ถ้ามันเป็นแค่ครั้งหรือสองครั
