ี่เราทำได้คือมองหาทางอื่น…”
…
ที่อื่น เจี้ยนเฉินขังตัวเองไว้ในห้องลับทันทีที่เขากลับมาถึงที่ศาลาเทพที่ห้า
ภายในห้องมืดสลัว เจี้ยนเฉินปิดตาและนั่งขัดสมาธิ สีหน้าของเขาสงบและราบเรียบ แต่ในความเป็นจริงหัวใจของเขาเหมือนทะเลที่มีพายุทำให้เกิดคลื่นความตกใจ
ฉากต่าง ๆ ที่เขาเคยผ่านในโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬก่อนหน้านี้ฉายซ้ำผ่านหัวของเขาตลอดเวลา ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์อันลึกลับทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน
ภัยคุกคามอาจไม่ได้ผูกติดกับชีวิตของเขา แต่มันเชื่อมโยงกับตัวตนที่แท้จริงของเขา
นั่นเป็นเพราะเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ไม่ได้ทำอะไรเลยก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้ขยายการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขาด้วยซ้ำ แต่เขาก็สามารถระบุได้อย่างถูกต้องว่าผลของเม็ดยาระดับเทพเจ้าลดลงในร่างกายของเขา
เพื่อให้สามารถบรรลุสิ่งนี้ได้นั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ได้มาถึงระดับที่น่ากลัวอย่างมากแล้ว
แน่นอนว่าหากเป็นเช่นนั้นก็เป็นไปได้ที่จะตีความว่ามันเป็นปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ที่มีความสามารถพิเศษอื่น ๆ ทำให้เขาเพิกเฉยต่อความแตกต่างใ