ะหว่างพวกเขา แต่ความเกลียดชังที่ขมขื่นก็ยังคงเกิดขึ้นจากสิ่งนี้
“เขาเป็นบ้า เขาเป็นบ้า คุนเทียนสูญเสียความคิดของเขาไปแล้ว” อันเล่ยสามารถสาปแช่งภายในเท่านั้น ความถนัดและความหยิ่งผยองที่หัวหน้าศาลาที่ห้าแสดงให้เห็นในตอนนี้ทำให้เขาคิดที่ จะถอยหนี
การตบทำให้รองหัวหน้าศษลา สีหวู่ฉิง ตกตะลึงเช่นกัน เจี้ยนเฉินส่งเขาปลิวไปและเขาลืมที่จะลุกกลับขึ้นมาตอนที่เขาล้มลงบนพื้นจริง ๆ สีหน้าของเขาว่างเปล่าไปหมดโดยยังไม่ฟื้นคืน นสติ
หลังจากนั้น 5 วินาที สีหวู่ฉิงก็ตอบสนองในที่สุด เขายังคงอยู่ในท่าทางเดิมบนพื้นยกเว้นร่างกายของเขาเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงสดในทันที ตานั้นแดงก่ำ
ในช่วงเวลาต่อมา ความโกรธที่พลุ่งพล่านและความตั้งใจในการฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมาจากเขา เขากระโดดขึ้นจากพื้นอย่างรุนแรงและใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว เขาคำรา ามราวกับสัตว์ร้าย “คุนเทียน เจ้ากล้าทำให้ข้าอับอายเช่นนี้ได้อย่างไร ! ข้าจะทำให้เจ้าชดใช้