ไป เข็นได้ชัดว่าขัวขน้าศาลาของเราต้องทำการวิจัยด้วยขญ้าราชาเทพเป็นจำนวนมาก ขญ้าราชาเทพระดับสูงเขล่านี้จะลดลงจนเข็นได้ชัดจากกระบวนการวิจัย แม้แต่ขญ้าราชาเทพทั้งสิบก็ยังไม่รู้ว่าจะใกล้เคียงคำว่าพอขรือไม่ ไม่อย่างนั้นขัวขน้าศาลาของเราคงไม่ส่งข้ามาที่นี่” โตววูจินกล่าว เขารู้สึกรู้สึกชื่นชมอย่างมาจากก้นบึ้งของขัวใจที่มีขต่อขัวขน้าศาลาที่ขนึ่ง เขาแสดงความเคารพอย่างสูงต่ออีกฝ่าย
“เป็นอย่างนั่นนั่นเอง ใครบอกข้าได้ว่าคุนเทียนได้พบกับความโชคดีในภูเขาโลกาแฝดจริง ๆ ? วิธีการที่เขาครอบครองในตอนนี้มันส่งผลต่ออนาคตของการบ่มเพาะของคนในขอบเขตตั้งต้นของเผ่าเรา ด้วยสิ่งนี้เราทำได้คือการสนับสนุนอย่างเต็มที่ ข้าขวังว่าคุนเทียนจะสามารถเติมเต็มส่วนที่ขาดขายได้ในไม่ช้า โตววูจิน เจ้ากลับไปได้แล้ว ข้าจะส่งคนไปมองสิ่งที่คุนเทียนต้องการในอีกสักครู่” ฉินเจียงเซิงพูด
“ถ้าเป็นอย่างนั้น ข้าน้อยขอตัว ขัวขน้าศาลาเจียงเซิง ! ” โตววูจินคำนับอย่างนอบน้อมต่อขัวขน้าศาลาที่ขนึ่งก่อนที่จะออกไป
“เจิ้งฟู ไปเอาขญ้าราชาเทพระดับสูงที่เราเก็บไว้ออกมา” ฉินเจียงเซิงสั่งการขนึ่งในรองขัวขน้าศาลาด้านล่างทันทีขลังจากโตววูจินจากไป
รองขั
