้าศาลาทั้งสามคนของเขาก็มีสีหน้าไม่ดีเช่นกัน พวกเขายืนอยู่ด้านล่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ซึ่งมีทั้งความอิจฉาและความไม่เต็มใจที่จะยอมรับเรื่องทั้งหมดนี้
หลังจากนั้นไม่นานรองหัวหน้าศาลา ดัฟฟ์ก็ถอนหายใจออกมา “ข้าต้องยอมรับว่าความโชคดีที่คุนเทียนได้รับนั้นน่าอิจฉา จริง ๆ แล้วเขาโชคดีที่ได้รับควาทรงจำของสัตว์อสูรอวกาศในภูเขาโลกาแฝด ในครั้งแรกไม่เพียงแต่เขาจะทะลวงไปถึงชั้นสวรรค์ที่ 6 ได้สำเร็จ แต่พลังการต่อสู้ของเขาก็น่ากลัวเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งทะลวงมาไม่นาน แต่ดูเหมือนกับว่าเขาทะลวงมานานแล้วหลายปีเช่นกัน”
“และครั้งที่สองนี่น่าประทับใจยิ่งกว่า เขาได้รับความทรงจำบางอย่างที่ทำให้เข้าใจกฏในหญ้าราชาเทพได้ ถ้าเขาทำวิธีนี้ได้สำเร็จ…”
“พอ ! ” ก่อนที่ดัฟฟ์จะพูดจบ เก็ตตี้ก็ตะโกนออกมาอย่างไม่พอในและขัดจังหวะการพูดของดัฟฟ์อย่างแรง เขาตะโกนออกมาว่า”อย่าพูดถึงเรื่องของสัตว์อสูรอวกาศต่อหน้าข้า อย่าพูดเกี่ยวกับหญ้าราชาเทพต่อหน้าข้าอีกด้วย”
ดัฟฟ์หยุดพูดทันที เขาสบตากับรองหัวหน้าศาลาอีก 2 คนในศาลา พวกเขาทั้งหมดสามารถเห็นได้ถึงความไร้พลังลึก ๆ ในสายตาของกันและกัน
ความแข็งแกร่งของคุนเทียนที่แสดงให้เห็น
