ไปสู่ลางร้ายแล้ว ด้วยพฤติกรรมของจักรพรรดิดาวทมิฬในตอนนั้นมันยิ่งทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายใจ พวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่รุนแรงขึ้นเพียงเท่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งใบหน้าของรองหัวหน้าศาลาของศาลาแปดได้เปลี่ยนไปอย่างมากแล้ว หลังจากนั้นเขาก็รีบกลับไปเมืองหลวงด้วยอารมณ์ที่ไม่สบายใจ
หลังจากนั้นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นหลายสิบคนได้ระดมพลจากศาลาเทพทั้งสิบต่างก็ลุกขึ้นและพากันไปยังเมืองหลวงพร้อมกับคนต่าง ๆ
ระหว่างทางเหล่าหัวหน้าศาลาต่าง ๆ ก็แอบถามเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับสถานการณ์ของเสิ่นหรานตลอดจนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในภูเขาโลกาแฝดเมื่อเร็ว ๆ นี้
เจี้ยนเฉินคาดการณ์ไว้แล้วว่าพวกเขาจะถามเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงพูดซ้ำสิ่งที่บอกกับโตววูจินเมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายครั้งหรือสองครั้ง
พวกหัวหน้าศาลาทั้งหมดต่างก็เงียบลง
“สถานการณ์อาจไม่เลวร้ายอย่างที่ทุกคนคิด เสิ่นหร่านอาจออกจากภูเขาโลกาแฝดไปนานแล้ว ถ้าเขาไม่อยู่ที่นั่น เราไม่พบเขาแน่นอน” เฟิงสือกล่าวเบา ๆ นางพยายามที่จะเชื่อว่าเสิ่นหรานตายไปแล้ว ท้ายที่สุดแล้วเขาไม่เพียงแต่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเท่านั้น แต่เขายังเป็นหัวหน้าศาลาอีกด้วย
การตายของหัวหน้าศาลาหรือไม่ใช่มาจากคน
