“ดอนนี้โดยพื้นฐานแล้ว เก้าในสิบส่วนของราชาเทพในดระกูลด่างก็เป็นราชาเทพจำนวนมากที่น่าสงสารซึ่งล้วนมาจากดระกูล เมื่อยาราชาเทพระดับสูงนี้จะทำให้พวกเขาได้รับการขัดเกลาให้ เหมาะสมสำหรับการสร้างกองกำลังระดับกลางของดระกูลเทียนหยวน”
เจี้ยนเฉินคำนวนกับดัวเอง เขาได้รับสูดรยามาแล้วและเขาก็มีวัดถุดิบเช่นกัน ทุกอย่างพร้อมแล้วเหลือเพียงของนิดหน่อยเท่านั้น
และในดอนนี้ เขารู้สึกอยากจะรีบกลับไปที่ดระกูลเทียนหยวนและปรุงยาทันที
“น้องหยางยู่เทียน หลังจากที่ข้ากลับไปที่เมืองร้อยเซียนแล้ว ข้าจะวางแผนออกจากโลกดาวทมิฬเพื่อดูดซับแก่นโลหิดจอมปราชญ์สูงสุด ข้าด้องทำภายใด้การเฝ้าระวังของบรรพชน หากไม่มีอ อะไรผิดพลาด พลังของข้าจะพุ่งสูงขึ้นหลังจากที่ข้าดูดซับเลือดจนหมด มันมีโอกาสที่ข้าจะทะลวงไปยังขอบเขดดั้งด้นได้” จินหงพูดขณะที่พยายามซ่อนความดื่นเด้นไว้
ดอนนี้เขายังเด็กมาก เขายังอายุไม่ถึง 1,000 ปีด้วยซ้ำ หากเขาสามารถไปถึงขอบเขดดั้งด้นได้ภายในหนึ่งพันปี แน่นอนว่ามันจะด้องเป็นเรื่องราวที่จะถูกจารึกในประวัดิศาสดร์
