“ข้าตกลง ! ” จินหงกัดฟันแน่น ก่อรที่จะมองไปที่เจี้ยนเฉินอีกครั้ง เขารู้สึกขอบคุณอย่างมาก “น้องหยางยู่เทียน ข้าไม่มีทางตอบแทนความชอบนี้ได้เลย หากเจ้าต้องการข้า ข้าจะทำทุ กอย่างที่จะช่วยเหลือเจ้าได้อย่างแน่นอน”
หลังจากนั้นจินหงก็ไม่ได้พยายามปฏิเสธอีกต่อไป เขายอมรับแก่นโลหิตตรง ๆ แต่เขาไม่ได้เร่งรีบรับแก่นโลหิต เขาติดต่อไปยังเมืองร้อยเซียนเพื่อส่งคนมาที่ซากเมืองของโลกจิตวิญญาณเ เพื่อรับสูตรยา
มีอัครสูงสุดของเผ่าหมาป่าหายนะรออยู่ที่ทางเข้าของโลกดาวทมิฬตามคำของของจินหงส่งตรงถึงมือของเขา
“จินหงต้องการสูตรยาร้อยเท่าทะลวงขั้นราชาเทพงั้นหรือ ? แปลกมาก เขาต้องการมันเพื่ออะไร ? คนของเผ่าดาวทมิฬที่อยู่ในโลกสัตว์เทพที่ร่วงหล่นดูเหมือนว่าไม่ได้ต้องการสูตรยาแ แบบนี้ใช่หรือไม่ ? ” บรรพชนของเผ่าหมาป่าหายนะได้รับข้อความและเต็มไปด้วยความสงสัย
