ของเหลวสีเขียวที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งชีวิตนี้เห็นได้ชัดว่ามันมีผลกระทบที่น่าอัศจรรย์อย่างมากเมื่อดูจากการรักษาบาดแผล ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เจี้ยนเฉินก็หายจากอาการบาดเจ จ็บโดยสิ้นเชิง
แน่นอนว่ามีเพียงบาดแผลที่เนื้อของเขาที่ได้รับการรักษา วิญญาณที่เสียหายอย่างหนักของเขาไม่อาจรักษาให้หายได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้แม้ว่าบาดแผลภายนอกจะหายไปหมด เจี้ยนเฉินก็ยังคง งซีดเซียว
ในตอนนี้เองที่เจี้ยนเฉินลืมตาขึ้น เขายังคงอยู่ในสภาพอ่อนแอใบหน้าของเขาซีดเซียวและดวงตาของเขาก็หมองหม่น
เขาจ้องมองจินหงที่อยู่ข้าง ๆ และอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่จินหงก็หยุดเขาไว้ จินหงกล่าวอย่างจริงจังว่า “อย่าพูดอะไรตอนนี้ ข้าจะพาเจ้ากลับไปเมืองร้อยเซียนก่อน เรา าจะคุยกันเมื่อเราไปถึง”
จากนั้นจินหงก็จะกลับไปที่เมืองร้อยเซียนพร้อมกับเจี้ยนเฉิน
