เขาดูเหมือนอ่อนแอต่อหน้าจินหง แม้กระทั่งการเปิดเผยของการมีอยู่ของแก่นโลหิตจอมปราชญ์สูงสุด เพื่อที่เขาจะได้รู้ว่าจินหงจะทำอย่างไรกันแน่ เขาอยากจะรู้ว่าจินหงจะลงมือกับ บเขาหรือไม่
ท้ายที่สุด การตอบสนองของจินหงก็ไม่ได้ทำให้เจี้ยนเฉินผิดหวังเลย และเจี้ยนเฉินก็เริ่มไว้ใจจินหงจากก้นบึ้งของหัวใจ
“เจ้าคงอยากรู้ว่าแก่นโลหิตในร่างกายของข้ามาจากไหนใช่หรือไม่ ? ” ในตอนนี้เสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้น ขณะที่เขารักษาตัว เขาอยู่ในรังไหมสีแดงล้อมรอบ ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ท ที่เขาจะออกมาจากมัน
เมื่อได้ยินเช่นนั้นจิงหงก็อดไม่ได้ที่จะหันหน้าไปมองเจี้ยนเฉินที่อยู่ในพลังปราณ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็พูดว่า “เจ้ากำลังบอกว่าเจ้ารู้จักต้นกำเนิดโลหิตในร่างกายของ เจ้างั้นหรือ ? ”
“ข้ารู้ ข้าไม่เพียงแต่รู้ที่มาของมัน แต่ข้ายังรู้ด้วยว่าเจ้าได้รับมรดกของจอมปราชญ์สูงสุดมาจากที่ใด ในฐานะสหายที่ล่วงลับและข้าบังเอิญเปิดสถานที่ที่มีมรดกของมาป่านภาโบรา าณ” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างใจเย็น
