“หยางยู่เทียน ข้าเป็นศิษย์หลักของนิกายหยูเจียง ข้ามีสถานะสูงส่งในนิกายหยูเจียง ถ้าเจ้าฆ่าข้า นิกายหยูเจียง จะไม่มีวันปล่อยเจ้า ! ” ในขณะที่พลังปราณหลักที่น่ากลัวเข้าปกคล ลุมเขา ท้ายที่สุดมันก็เป็นอันตรายถึงชีวิตจนแทบทำให้วิญญาณของโจวจื้อแหลกสลาย เขาตะโกนออกไปอย่างหวาดกลัวเพื่อต่อรองชีวิตของเขาอย่างชัดเจน
“หยางหยู่เทียน ข้าจะลืมความบาดหมางในครั้งนี้ ตอนนี้ข้ากับเจ้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับอีกต่อไปในอนาคต ข้าหวังว่าเจ้าจะยั้งมือทันที” ภายใต้ความคุกคามถึงชีวิต กงรุ่ยได้ละทิ้งความโอ อหังของเขาทั้งหมดไปพร้อมกับขอความเมตตา แม้ว่าจะรู้สึกอับอายและไม่เต็มใจก็ตาม นั่นคือสิ่งที่เขาพูด แต่ความแค้นและจิตสังหารที่รุนแรงยังซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดวงตาของเขา
คงเฟยหยินจากตระกูลคังเฉียงและเส้าเหวินปินแห่งตระกูลเส้าก็สื่อสารกันอย่างลับ ๆ เช่นกัน พวกเขาทุกคนต่างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เนื่องจากพวกเขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากความตายจน นทำให้แม้แต่วิญญาณของเขาก็สั่นสะท้านจากพลังปราณหลัก
