คราวนี้พวกเขาทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน
ตูม !
ภายในเสียงอันดังก้อง เจี้ยนเฉินได้ปลิวตัวออกไปไกล คลื่นกระแทกอันทรงพลังสร้างความหายนะให้กับสภาพแวดล้อมขณะที่พื้นด้านล่างกลายเป็นเละเทะปกคลุมไปด้วยรอยแยกขนาดใหญ่
พวกเขาทั้งห้าหายใจไม่ออกเล็กน้อยขณะที่พวกเขาจ้องไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน พวกเขาต้องการดูว่าการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาสามารถทำให้หัวของเจี้ยนเฉินแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ได ด้หรือไม่
อย่างไรก็ตาม หัวใจของพวกเขาจมลงเล็กน้อยในไม่ช้าเมื่อพวกเขาพบว่าหัวของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิมนอกจากจะถูกปกคลุมไปด้วยเลือด มันไม่ได้แตกสลายเหมือนที่พวกเขาหวังไว้
“แม้ว่าหัวของเขาจะไม่แตกจากการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ แต่จิตวิญญาณของเขาก็ต้องสั่นสะท้านเป็นชิ้น ๆ ” กงรุ่ยกล่าวขณะจ้องตรงไปที่เจี้ยนเฉินผู้ซึ่งปลิวออกไป
