เหอเฉียนเฉียนไม่ใช่คนเดียวที่ดำเนินการในเมืองร้อยเซียน องค์กรระดับสูงหลายแห่งส่งทหารพลีชีพราชาเทพออกมามากมายเช่นกัน แม้แต่จินหงก็ไม่มีข้อยกเว้น
แม้ว่าจินหงจะได้รับคำบอกกล่าวของบรรพชนแล้ว โดยอนุญาตให้เขาละทิ้งปฏิบัติการของพวกเขาต่อเผ่าดาวทมิฬได้ทุกเมื่อ นั่นจะเป็นการตัดสินใจที่เขาจะทำเมื่อไม่มีความหวัง เมื่อแสงแห่ง งความหวังปรากฏขึ้นเห็นได้ชัดว่าเขาต้องใช้มัน
ปัจจุบันจินหงยืนอยู่ตรงประตูห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นของเผ่าหมาป่าหายนะ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ประตูเมือง เขาขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ “ เหอเฉียนเฉียนยังคงเลือกที่จะส่งหยาง ยู่เทียนไปยังภูเขาโลกาแฝด หยางยู่เทียนไม่รู้หรือว่าคนที่ไม่พอใจเขาคอยจับตาดูเขาตลอดเวลา ? เขาไม่ได้พยายามที่จะปลอมตัวเมื่อออกจากเมือง”
“ทหาร ! ” จู่ ๆ จินหงก็ร้องเรียก
“นายน้อย ! ” ระดับเหนือเทพของเผ่าหมาป่า 2 คนปรากฏตัวขึ้นทันที แต่จากการแต่งกายพวกเขาดูเหมือนผู้ดูแลมากกว่าองครักษ์
“ส่งคนไปจับตาดูตระกูลฉู่ ตระกูลกง ตระกูลเส้า ตระกูลคังเฉียง และนิกายหยูเจียง ทันที ติดต่อข้าทันทีที่พวกเขาเคลื่อนไหว” จินหงกล่าว
“ขอรับนายน้อย ! ”
…
