“หยางยู่เทียนมีอะไรอยู่ ? ข้าอาจจะเข้าใจผิด แต่สาเหตุของการปลุกสายเลือดของข้าไม่ใช่เพราะสิ่งของบางอย่าง แต่เป็นเพราะสายเลือดของเขาก็มีเอกลักษณ์เหมือนกัน จึงมีต้นกำเนิดเดียวกั นกับเผ่าหมาป่าหายนะของเรา”
“ข้าควรหาโอกาสถามเขาเมื่อเขากลับมาหรือไม่” จินหงคิดกับตัวเอง เขาครุ่นคิดถึงเรื่องนี้มานานเกินไป แต่เขากลับไม่มีความมั่นใจ เขากลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของเขากับ หยางยู่เทียน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้
…
นอกเมืองร้อยเซียน เจี้ยนเฉินบินไปที่ระดับความสูง 1,000 เมตรในขณะที่เขาเดินไปยังภูเขาโลกาแฝดด้วยความเร็วคงที่ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้เดินทางไปตามเส้นตรง แต่เขาอ้อมไปด้านหนึ่งเล ล็กน้อยโดยหลีกเลี่ยงเส้นทางที่สั้นที่สุดที่มีผู้คนหลั่งไหลมาตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม มุมปากของเขาดูเหมือนจะโค้งงอตลอดเวลา บางครั้งแววตาที่เยาะเย้ยก็ฉายผ่านดวงตาของเขา
ในขณะนี้ พื้นที่รอบ ๆ เจี้ยนเฉินพลันพร่ามัว ในเวลาเดียวกันการไหลเวียนของเวลาในพื้นที่ที่พร่ามัวได้รับการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงขึ้น การไหลเวียนของเวลาเร่งขึ้นหลายสิบครั้งในช่ วงเวลานั้น
