“เผ่าต้องการให้เจ้าไปผจญภัยยังภูเขาโลกาแฝดและตามล่าสัตว์อสูรราชาเทพ ข้าจะส่งทหารพลีชีพราชาเทพครึ่งหนึ่งจากเผ่าให้เจ้า พวกเขาจะฟังคำสั่งของเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้เราผ ผิดหวัง” เหอเฉียนเฉียนกล่าว
“ก็แค่เรื่องนี้ แม่นางเฉียน ข้าเพิ่งโผล่ออกมาจากภูเขาโลกาแฝดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทำไมเจ้าต้องส่งข้ากลับไปเร็วจัง” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่น
เหอเฉียนเฉียนทำอะไรไม่ถูก “ เรามาถึงช่วงเวลาสำคัญแล้วที่จะตัดสินว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราจะยังคงอยู่ในโลกดาวทมิฬได้หรือไม่ และในเผ่านั้นเจ้าแข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นข้าจ จึงไม่มีทางเลือกอื่น”
“แต่เจ้าไม่ต้องกังวล เมื่อข้าออกจากที่นี่ ข้าจะรายงานการเสียสละที่เจ้าได้ทำเพื่อเผ่าของเจ้าไปยังเผ่าเป็นการส่วนตัว เพื่อที่เจ้าจะได้รับรางวัลที่มากขึ้น”
“ดีแล้ว ข้าจะตามล่าสัตว์อสูรระดับราชาเทพเหล่านี้ แต่ข้าไม่ต้องการทหารพลีชีพราชาเทพเหล่านี้ ความแข็งแกร่งที่พวกเขาสามารถมอบให้นั้นไม่จำเป็นสำหรับข้าและข้าเข้าใจกฎแห่งมิติ แล้ว ดังนั้นข้าจึงเดินไปไหนมาไหนคนเดียวได้ง่ายกว่ามาก จริง ๆ แล้วมันจะไม่สะดวกถ้ามีพวกเขาอยู่ด้วย” เจี้ยนเฉินกล่าว