เทพที่เจ็ดนั้นสมควรตายและศาลาเทพที่ห้านั่น พวกเขากลับเรียกร้องหยาบคายเช่นนี้ได้ พวกเขาคิดว่าพวกเขายิ่งใหญ่รึไง ? พวกเขาไม่กลัวว่าข้าจะฆ่าพกเขาทันทีที่พวกเขาออกมาได้ในอนาคตรึ..”
“ของที่เผ่าดาวทมิฬเรียกร้องนั้นเป็นของขั้นเทพ เรามียาและทรัพยากรระดับนั้นมากมายในตระกูลและเราเสนอมันให้จำนวนมากได้ แต่แค่ว่ามันไม่มีชิ้นไหนเลยที่เอาเข้าไปได้…”
“ตระกูลข้าไม่อาจจะเสียฐานในเผ่าดาวทมิฬได้ ไม่งั้นแล้วมันจะเสียหายต่อตระกูลอย่างมาก ชัดแล้วว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่เราแก้ไขได้ มันจะดีกว่าหากเรารายงานเรื่องนี้ไปยังบรรพชน…”
ยอดฝีมือขั้นบรรพกาลพากันพูดขึ้นมา นอกจากความหงุดหงิดแล้ว พวกเขารู้สึกหมดหนทางด้วย สุดท้ายพวกเขาก็ได้ส่งข่าวนี้กลับไปยังตระกูลเพื่อให้บรรพชนตัดสินใจเรื่องนี้
แม้แต่บรรพชนของเผ่าหมาป่าหายนะก็พูดขึ้นมา “เผ่าหมาป่าหายนะมีสิ่งที่ศาลาเทพที่ห้าเรียกร้องอยู่จริง แต่เราไม่อาจจะเอามันเข้าไปได้ มันคงไม่เป็นไรหากเผ่าของข้ายอมทิ้งธุรกิจในเผ่าดาวทมิฬ ตราบใดที่นายน้อยของเรากลับมาได้อย่างปลอดภัย”
ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกภายในเผ่ากระเรียนสวรรค์ บรรพชนของพวกนั้นมีแสงสีขาวอาบไปทั่วบดบังรูปลักษณ์เอาไว้ พวก
