วทมิฬ เขาคงไม่อาจจะทำการสังหารสัตว์อสูรทั้งหมดในภูเขาโลกาแฝดได้ แต่การทวงแก่นเลือดเพียงหยดเดียวนั้นเป็นเรื่องง่ายดาย
แต่เจี้ยนเฉินเองก็จำขึ้นใจว่าเขาคือหัวหน้าศาลาที่มีฐานะสูงส่ง หากเขาเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเดินทางไปยังภูเขาโลกาแฝดเพียงเพื่อปลดผนึกให้กับคนนอก งั้นมันคงดูไร้เหตุผลในสา ายตาทุกคน ผลก็คือเขาต้องหาเหตุผลอื่นหากเขาต้องการเดินทางไปยังภูเขาโลกาแฝด
เขานั่งคิดอยู่สักพักก่อนจะพูดขึ้นมา “จริง ๆ แล้วเหตุผลว่าทำไมข้าถึงได้ตัดสินใจไปที่นั่นไม่ใช่เพราะเงื่อนไขของเก็ตตี้ ตอนที่ข้าทะลวงผ่านในแดนทำลายวิญญาณนั้น ข้าหมือนได้ หลอมรวมกับเศษเสี้ยวความทรงจำจากสัตว์อสูรดาวเคราะห์”
“อะไรนะ ? หัวหน้า ท่านได้รับความทรงจำของสัตว์อสูรอวกาศมารึ ? ”
ปิงหยวน, ทารอท และโตววูจิน ต่างก็พากันตกตะลึง พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยตาที่เบิกกว้างซึ่งเต็มไปด้วยความแปลกใจ, เหลือเชื่อและยินดี
ในหมู่เผ่าดาวทมิฬแล้ว มันมักจะมีตำนานที่บอกว่าเป็นไปได้ที่จะได้รับเศษเสี้ยวความทรงจำที่สัตว์อสูรอวกาศ
