มาที่นี่ตามคำสั่งของหัวหน้าศาลา เขาได้สั่งการให้ศาลาที่เจ็ดลบผนึกค่ายกลเคลื่อนย้ ายและอนุญาตให้คนนอกเดินทางเข้าออกได้อย่างอิสระ” หวูหมิงได้เตรียมใจกับปัญหาที่จะตามมาจากสิ่งที่เขาพูดไป
เขาเองก็หมดหนทาง เขาไม่ต้องการที่จะเป็นแพะรับบาป แต่ผู้นำของเขาได้สั่งการของเขาให้บอกสิ่งที่ผู้นำต้องการบอกกับเก็ตตี้ ผลก็คือเขาก็ได้แต่ต้องทำตาม
อย่างที่คาดเอาไว้ สีหน้าของเก็ตตี้เปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินแบบนั้น สายตาองเขาดูมีอคติขึ้นมาทันที เขาหรี่ตาลงราวกับกระบี่ที่แหลมคมซึ่งทำให้หวูหมิงตัวสั่นไปทั้งตัว เก็ตตี้ได ด้ขัดขึ้นมา “เจ้าว่ายังไงนะ ? สั่งการ ? คุนเทียน กล้าสั่งการข้าคนนี้น่ะรึ ? “
เก็ตตี้ ไม่อาจจะยั้งความโกรธที่มีได้ เขาตบที่พักแขนอย่างแรงจนทำให้ทั้งศาลานั้นสั่นไหว เขาคำรามออกมาด้วยความโกรธ “เขาทำเกินไปแล้ว คุนเทียนทำเกินไปแล้ว เขาคิดว่าเขาเหน นือกว่าข้าเพราะว่าเขาทะลวงผ่านสวรรค์ชั้น 6 รึไง ? เขาเย่อหยิ่งเกินไป เ