ถงศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้น นางจ้องมองไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์และถามว่า “สถานการณ์ของผู้คนที่ประจำอยู่ใกล้ภู เขาโลกาแฝดเป็นอย่างไร ? มีข่าวเกี่ยวกับหยางยู่เทียนหรือไม่ ? ”
“คุณหนู ยังไม่มีข่าวจากผู้คนที่อยู่ใกล้ภูเขาโลกาแฝด” เสียงของชายชราดังออกมาจากนอกประตู
เหอเฉียนเฉียนถอนหายใจเบา ๆ ภายในใจ นางจ้องมองไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์และพึมพำว่า “หยางยู่เทียน เศษเสี้ยวพลังวิญญาณของเจ้าที่เจ้าทิ้งไว้ในโถงศักดิ์สิทธิ์ยังคงอยู่ แต่ทำไมเจ้ายัง ไม่โผล่ออกมาจากภูเขาโลกาแฝดอีกหลังจากนั้น ? หรือเป็นเพราะพลังของวิญญาณไม่สามารถนำทางเจ้าได้ เจ้ากำลังหลงทางใช่หรือไม่ ? ”
“หรือว่าเจ้าเสียชีวิตไปแล้วในภูเขาโลกาแฝดและเศษเสี้ยวพลังแห่งวิญญาณของเจ้าในโถงศักดิ์สิทธิ์ยังไม่จางหายไป เนื่องจากสภาพแวดล้อมพิเศษในภูเขาโลกาแฝด ? ”
ในตอนนี้จินหงมาถึงโถงศักดิ์สิทธิ์กระเรียนสวรรค์ เหอเฉียนเฉียนออกไปต้อนรับเขาทันที นางพูดอย่างสุภาพมาก
จากอัจฉริยะทั้งหมดของเมืองร้อยเซียน คนที่เปล่งประกายมากที่สุดคือ จินหง แม้ว่าจะไม่สนใจ
