างไร้ประโยชน์ซึ่งทำให้แต่ละคนได้รับบาดเจ็บ
เมื่อพายุสงบลง ปราณกระบี่สีทองทั้งหมดในเมืองก็หายไป มันถูกเจี้ยนเฉินกำจัด
“คุนเทียน เจ้าต้องการอะไร ? ” เส้นเลือดปูดจากหน้าผากของเก็ตตี้ เขาพลุ่งพล่านด้วยความโกรธขณะที่เขาหันกลับมาและตะโกนใส่เจี้ยนเฉิน
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้คุนเทียนมาถึงชั้นสวรรค์ที่ 6 และพวกเขาเพิ่งปะทะกันก่อนหน้านี้ มันทำให้เก็ตตี้เรียนรู้ความแข็งแกร่งของคุนเทียน ไม่เช่นนั้นเขาคงฟาดฟันคุนเทียนไปแล้ว
เมื่อเทียบกับความโกรธของเก็ตตี้ เจี้ยนเฉินดูสงบลงมาก เขายิ้มอย่างไม่ไยดีและกำหมัด “ได้โปรดใจเย็น หัวหน้าศาลาเจ็ด ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่คนนอกในเมืองร้อยเซียนจะตาย ”
ใบหน้าของเก็ตตี้มืดลง เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างโหดเหี้ยมเหมือนต้องการจะฆ่าเขา ความโกรธของเขาปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟในขณะที่เขาเน้นย้ำแต่ละคำว่า “ข้าเป็นคนที่รับผิดชอบทุกอย่ างเกี่ยวกับเผ่าดาวทมิฬในตอนนี้ ชีวิตของพวกเขาก็อยู่ในมือของข้าเช่นกัน ศาลาเทพที่ห้าของเจ้าไม่มีสิทธิ์บอกข้าว่าต้องทำอะไร คุนเทียน ถ้าเจ
