องเขาเปื้อนมลทิน
ปิงหยวน, ทารอท และ โตววูจิน เข้าใจอย่างชัดเจนว่าเก็ตตี้ไม่ผิด พวกเขาฟังคำสาปแช่งของเก็ตตี้และยิ้มอย่างขมขื่นแทน อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินที่บินอยู่ด้านหน้ากลับไม่สะทกสะท้าน เขาคิดกับตัวเองว่า “4 ชั่วยามผ่านไป จินหงและคนอื่น ๆ คงจะยึดเมืองร้อยเซียนได้แล้ว อย่างไรก็ตาม ข้าต้องไปเยี่ยมเยียนเมืองร้อยเซียนด้วยตัวเอง แม้ว่าศาลาเทพที่เจ็ดจะมีหน้า นี้ดูแลในช่วงสหัสวรรษนี้ แต่สิ่งที่คาดเดาไม่ได้อาจเกิดขึ้น ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เจี้ยนเฉินกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของเมืองร้อยเซียน ซึ่งเป็นสาเหตุที่เขากลั วที่จะใช้เวลามากเกินไปในการต่อสู้กับเก็ตตี้
อย่างไรก็ตามเนื่องจากพวกเขาเป็นคนนอกทั้งหมด เจี้ยนเฉินจะช่วยเหลือผู้คนในเมืองร้อยเซียนตราบเท่าที่มันอยู่ในความสามารถของเขา
ในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาได้เข้าใจในความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของเก็ตตี้เช่นกัน ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่ธรรมดา หากเป็นการต่อสู้แห่งชีวิตห
