ซียน” จินหงกล่าวกับทุกคน
ไม่มีใครคัดค้านเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกคนเข้าใจว่าการอยู่ที่นั่นจะเป็นประโยชน์ต่อพวกเขา
หลังจากนั้นทุกคนก็นั่งลงและเริ่มทำสมาธิรออย่างเงียบ ๆ ในภูเขาโลกาแฝด
เหอเฉียนเฉียนนั่งอยู่ใกล้ ๆ อย่างไรก็ตามนางค่อนข้างไม่สบายใจอย่างชัดเจน นางมักจะตรวจสอบโถงศักดิ์สิทธิ์ในมือ สายตาของนางลึกซึ้ง นางรู้สึกกั งวล
“เหอเฉียนเฉียน เศษเสี้ยวพลังวิญญาณของหยางยู่เทียนยังอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ ? ” ในขณะนี้ ปิงยี่เชิงจากนิกายกระบี่จักรพรรดิบงกชมองข้ามมา าและถามอย่างเคร่งขรึม
คำถามของปิงยี่เชิงดึงดูดสายตามากมาย ในทันใดนั้นอัจฉริยะหลายคนรีบหันมามอง สายตาของพวกเขาหยุดอยู่ที่โถงศักดิ์สิทธิ์ที่หดตัวในมือของเหอเฉีย ยนเฉียน
หลายคนเข้าใจว่าถ้าหยางยู่เทียนไม่ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ เสียสละตัวเองเพื่อล่อสัตว์อสูรกลืนชีวิตระดับราชาเทพช่วงปลายให้ออกไป หลายคน อาจต้องตายในภูเขาโลกาแฝด คงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาทั้งหมดจะยังมีชีวิตอยู่ใน
