“เจ้าเป็นใคร ? ” เมื่อเขาถามอย่างนั้น สายตาของเขาก็ค่อนข้างแหลมคมขึ้น ท่าทางที่สูงส่งของเขาทำให้คำถามของเข ขาดูราวกับเป็นคำสั่ง
เขารู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่มากมายจนทำให้เขาเกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา มันเป็นไปไม่ได้ที่ “มด” ราชาเทพช่วงสูงสุดด้านหน้าเขาจะทำให้เกิดสังหรณ์แปลก ๆ เหล่านี้ขึ้นมาได้
“สิ่งที่เจ้าต้องรู้คือ ข้ามาที่นี่เพื่อฆ่าเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้อะไรมากกว่านั้นแล้ว”
เนื่องจากคุนเทียนสูญเสียความทรงจำไปแล้วและไม่รู้อะไรอีก เจี้ยนเฉินก็ไม่พูดมากทันที เขาโจมตีไปที่คุนเทียนอย่างเฉียบขาด
พลังแห่งการมีอยู่ของเขายังคงเป็นราชาเทพขั้นสูงสุด แต่เมื่อเขาพุ่งออกไป มันก็ทำให้เกิดความผันผวนของปราณขึ้น ร่างกายของเขาเปล่งประกายพร่างพราว ขณะที่ตัวเขาถูกปกคลุมไปด ด้วยแสง เขาดูเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้าและไม่อาจจ้องตรง ๆ ได้
เจี้ยนเฉินไม่ได้ใช้อาวุธใด ๆ เมื่อเทียบกับคุนเทียนที่ทะลวงไปยังชั้นสวรรค์ที่ 6 เขาไม่จำเป็นต้องใช้ความแข็งแกร่งอย่างเต็มที่ ไม่มีวัตถุเซียนหรือวัตถุกึ่งเทพที่จะสามารถต