วามเยือกเย็นเสียดแทงวิญญาณของเขา
การบ่มเพาะวิญญาณไม่ได้รับรู้ถึงความร้อนหรือหนาว แต่ในช่วงเวลานั้นวิญญาณของเจี้ยนเฉินนั้นรู้สึกหนาวเย็นยะเยือก
ลมหนาวยะเยือกอาจส่งผลโดยตรงต่อวิญญาณของผู้บ่มเพาะรวมถึงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นด้วย
“ลมเย็นและเมฆตำที่อยู่รอบ ๆ ตัวล้วนเป็นพลังงานรูปบบหนึ่งของวิญญาณ หรืออีกนัยหนึ่งคือมันเป็นเศษเสี้ยวจิตสำนักของสัตว์อสูรอวกาศหลังจากที่มันตายไป” เจี้ยนเฉินเริ่มระมัดระวัง เขาสัมผัสได้ว่าส่วนลึกของแดนทำลายวิญญาณนั้นอันตรายยิ่งกว่าการเผชิญหน้าโดยตรงกับจักรพรรดิดาวทมิฬซึ่งไม่ได้อ่อนแอกว่าขั้นบรรพกาล
โฮก !
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็บินเข้าสู่แดนทำลายวิญญาณและก้าวเข้าไปอย่างเป็นทางการภายในภูเขาแห่งนี้ อย่างไรก็ตามเสียงคำรามของสัตว์อสูรก็ดังขึ้นในวิญญาณของเจี้ยนเฉินตรง ๆ ทำให้เขาไม่สามารถป้องกันได้
เสียงคำรามของสัตว์อสูรนั้นสะเทือนโลกและโหดเหี้ยมอย่างมาก แม้จะมีพลังที่มากมายจนเขย่าท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวได้ มันเหมือนกับสายฟ้าที่ปะทุในหัวของเจี้ยนเฉินด้วยพลังที่ไม่มีสิ้นสุด
ร่างกายของเจี้ยนเฉินที่กำลังลอยอยู่ได้สั่นทันที ผิวของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและเขาก็หลับตาลงทันทีโดยใช้พลัง
