แต่นั้นก็คือพลังที่เจี้ยนเฉินเผชิญและรู้สึกได้ว่ามันสมจริงมากเมื่อกรงเล็บตะปบลงมา
นี่เป็นสิ่งที่สัตว์ดวงดาวอาจจะทำได้เมื่อมันมีชีวิตอยู่ ! แม้ว่าตอนนี้จะตายไปแล้ว แต่ก็ยังสามารถส่งพลังบางอย่างผ่านพลังวิญญาณ
นี่คือการโจมตีด้วยจิตวิญญาณล้วน ๆ ได้ส่งผลกระทบต่อจิตใจของเจี้ยนเฉิน ซึ่งเขาทำได้เพียงรวบรวมความคิดและรวบรวมวิญญาณของเขาเพื่อเผชิญหน้ากับมันในรูปแบบที่ยากที่สุดของเขา
เขาเป็นเหมือนต้นกล้าเล็ก ๆ ท่ามกลางสายลมที่โหมกระหน่ำ เมื่อเทียบกับลมแล้ว ต้นกล้านี้ก็ไม่อาจทำอะไรได้นอกจากรากที่ฝังอยู่บนผืนโลก ทำให้ตัวเองต้องโอนอ่อนตามลมไปอย่างสบาย ๆ
เมื่อการโจมตีของสัตว์อสูรอวกาศมาถึงวิญญาณของเขา เจี้ยนเฉินก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง แม้แต่จิตวิญญาณของเขากลายเป็นสิ่งที่พิเศษ มันยิ่งรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่เสียดแทงพร้อมกับตามมาด้วยอาการวิงเวียนของเขา
เมื่อวิญญาณของเขาถูกโจมตี สติของเขาก็พร่ามัวทั่วไปขณะ แต่ในตอนนั้นการรับรู้ของเขาก็เกี่ยวกับโลกภายนอกก็จมดิ่งลงอย่างสมบูรณ์
โชคดีที่เขาไม่ได้ต่อสู้กับใครบางคนในตอนนี้ ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมันจะไม่อาจคาดเดาได้
เจี้ยนเฉินตื่นตระหนก เขาเพิ่งก้าวเข้าสู่แดน
