นะผู้เชี ยวชาญขอบเขตตั้งต้นได้พุ่งเข้าใส่ราวกับแมวถูกเหยียบหางอย่างเกรี้ยวกราด พวกเขาทุกคนคำรามอย่างโหดเหี้ยม
“เจ้ากล้าดีอย่างไร คนนอก ! เจ้ากล้ามาขัดขวางพิธีใหญ่ของพวกเรา ! ผู้เชี่ยวชาญของเผ่าข้าจะทรมาณเจ้าจนเจ้าร้องขอความตาย ! ”
“ไอ้คนนอกบัดซบ นี่คือเจตนาที่แท้จริงของเจ้าสินะ จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของเราไม่ควรปล่อยให้คนนอกเข้ามาในดินแดนของเผ่าเรา ให้พวกเจ้าได้วิ่งเล่นกันอย่างสนุก ! ”
“คนนอกที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเผ่าของข้าน่าจะถูกฆ่าไปนานแล้ว ดูนี่สิทุกคน ดู คนนอกเหล่านี้ไม่ได้มีเจตนาที่ดี จริง ๆ แล้วพวกเขาเข้ามาขัดขวางพิธีใหญ่ของเรา”
“และเขายังต้องการช่วยสัตว์เทพ การที่ได้เป็นเครื่องบูชายัญต่อพิธีของเรา มันถือเป็นเกียรติของสัตว์เทพตลอดชีวิตของมันแล้ว ! ”
เจี้ยนเฉินเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขาฟังคำพูด เขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง
“ท่านไม่ได้ยินคำพูดของข้ารึ ? ” ในตอนนี้ไป่ยินยกมือขึ้นเพื่อให้คนอื่นด้านหลังเงียบเสียง เขาป้องมือให้กับเจี้ยนเฉิน “ท่าน ด้วยการบ่มเพาะของท่านที่อยู่ในขอบเขตตั้งต้น ท่
