ม่คุ้มค่า….”
“ท่าน นี่ไม่ใช่เมืองร้อยเซียน เราต้องแสดงความเคารพทุกคนของเผ่าดาวทมิฬที่เราพบนอกเมืองร้อยเซียน ท่านไม่อาจสู้กับเขาได้….”
…
เสียงมากมายดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉินอีกครั้ง บุคคลภายนอกหลายคนที่อยู่ใกล้เคียงพยายามเกลี้ยกล่อมเขาอย่างเต็มที่ พวกเขาทั้งหมดหวาดกลัวเผ่าดาวทมิฬอย่างมากโดยไม่เต็มใจที่จะ ทำให้พวกเขาขุ่นเคืองแม้แต่น้อย
เจี้ยนเฉินพยายามจินตนาการว่าคนเหล่านี้มาจากสำนักใหญ่และกลุ่มของโลกเซียนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นับประสาอะไรกับการกลัวว่าจะทำให้ใครขุ่นเคือง
ผู้บ่มเพาะอิสระที่แท้จริงมีจำนวนเพียงส่วนน้อยในบรรดาผู้บ่มเพาะทั้งหมดในโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น ส่วนใหญ่เป็นคนที่มีภูมิหลังที่แน่นอน
อย่างไรก็ตามภูมิหลังของพวกเขาไม่สามารถเทียบได้กับกลุ่มจินหงได้ ท้ายที่สุดกลุ่มจินหงเต็มไปด้วยคนจากองค์กรที่มีอัครสูงสุดทั้งหมด บางกลุ่มยังมีอัครสูงสุดหลายคน
องค์กรเหล่านี้อาจจะมีเพียงขั้นบรรพกาลหรืออสงไขย
เห็นได้ชัดว่าเจี้ยนเฉินไม่เพียงแค่กลืนความภูมิใจของเขาเท่านั้น ตัวตนในตอนนี้ของเขาเป็นสิ่งที่เขาปลอมตัวมาและ
