เขาพูดมันราวกับว่าเขาพูดยั่วโมโหด้วยซ้ำ
เผ่าดาวทมิฬของพวกเขาไม่เคยทำตัวดี ๆ กับผู้บ่มเพาะจากภายนอกนัก ไม่ว่าพวกเขาจะมาจากตระกูลหรือองค์กรระดับสูง เผ่าดาวทมิฬก็มองว่าพวกเขาเป็นคนที่ง่ายต่อการถูกเหยียบย่ำ ตลอดเวลา
เหตุผลที่เผ่าดาวทมิฬของพวกเขามีการกระทำตัวอย่างเย่อหยิ่งแบบนี้เป็นเพราะไม่มีผู้บ่มเพาะจากภายนอกคุกคามพวกเขาได้
เจี้ยนเฉินไม่สนใจน้ำเสียงของทหาร เขายิ้มขณะที่ป้องมือและพูดอย่างสุภาพว่า “ข้าคือกู่ฉี ข้าไม่ได้มาจากสำนักหรือตระกูลใด ๆ ข้าเป็นผู้บ่มเพาะอิสระ เมื่อเร็ว ๆ นี้ข้าล่า าสัตว์อสูรกลืนชีวิตสองสามตัวในภูเขาโลกาแฝดได้ และข้ามาที่เมืองอัศวินทมิฬเป็นครั้งคราวเพื่อขายพวกมัน ข้าหวังว่าพวกมันจะได้ในราคาที่ดี เพื่อที่ข้าจะได้เอาไปซื้อทรั พยากรบ่มเพาะให้กับตัวเอง”
“ขายสัตว์อสูรกลืนชีวิต ? จริงหรือ ? ” ดวงตาของทหารเบิกกว้าง เขามองไปที่แหวนมิติของเจี้ยนเฉินทันทีและตะโกนว่า “มอบแหวนมิติของเจ้ามา ข้าจะตรวจสอ
