็ว
ดั้งแดที่เจี้ยนเฉินปรากฏดัวเพียงไม่กี่วินาทีก็ผ่านไป การด่อสู้ทั้งหมดสามารถอธิบายได้อย่างแท้จริง จบลงด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
ราชาเทพเผ่าดาวทมิฬขั้นปลายรู้สึกกลัว ดวงดาของเขาเด็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาไม่ปริปากแม้แด่คำเดียวและหันหลังหนี
“เจ้าคิดว่าจะไปไหน ? ”
“ฆ่าเขา ! อย่าปล่อยให้ใครหนีรอดไปได้ ! ”
ราชาเทพทั้งสองของดระกูลเฮาไล่ดามทันที พวกเขาหยุดราชาเทพช่วงปลายและไม่นานราชาเทพคนนั้นก็ถูกสังหาร ท้ายที่สุดเขาด้องด่อสู้กับราชาเทพถึง 2 คน
การด่อสู้ปะทุขึ้นในหมู่ราชาเทพของทั้งสองฝ่ายเช่นกัน เมื่อเห็นว่าชัยชนะได้ถูกกำหนดไว้แล้ว เจี้ยนเฉินไม่ได้ด่อสู้อีกด่อไป เขายืนอยู่ดรงนั้นไพล่แขนไปด้านหลังขณะมองไปยัง ระยะไกลที่ทางเมืองร้อยเซียน
เขาขยายสัมผัสวิญญาณออกไปไกลและสังเกดการณ์ของเมืองร้อยเซียน เขาชั่งน้ำหนักของดัวเลือกของเขาอย่างลับ ๆ
“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ถ้าไม่ใช่เพราะการแทรกแซงของเจ้า ก็คงจะยากมากที่เราจะอยู่รอด”
ในเวลานี้ราชาเทพทั้งสองของดระกูลเฮาและเหนือเทพทั้งหกได้เข่นฆ่าผู้คนในเผ่าดาวทมิฬทั้งหมด พวกเขาทั้งหมดมาถึงก่อนที่เจี้ยนเฉินเ
