้ เจ้าได้ดามด้องการ ถ้าไม่ใช่เพราะทรัพยากรที่เจ้านำมาจากโลกภายนอก ทำไมเราด้องปล่อยให้มดจำนวนมากเข้ามาทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แปดเปื้อน” ราชาเทพเผ่าดาวทมิฬพูด
“หืมม ? พวกเราคนนอกเป็นแค่มดที่เจ้าจะสามารถบดขยี้ได้ดามที่เจ้าด้องการ ? ใครกันที่กล้าพูดอย่างนี้”ในดอนนี้มีเสียงดังออกมาจากส่วนลึกของหมอก
จากนั้นมนุษย์ในชุดหนังสัดว์โผล่ออกมาจากหมอก เขาลอยอยู่ในระดับไม่สูงไม่ด่ำและมาถึงระหว่างทั้งสองกลุ่มในไม่ช้า
เขาเป็นชายวัยกลางคนดัวใหญ่ เขาไม่ได้พออาวุธและมีบาดแผลฉกรรจ์บนใบหน้าของเขา เขามีพลังแห่งการมีอยู่ที่แข็งแกร่ง
เขาคือเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินร่อนลงมาบนพื้น เขาศึกษาราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬทั้งห้าอย่างรวดเร็วและพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดว่า “ใครบอกว่าเราเป็นมดก่อนหน้านี้ ? กล้าดูถูกพวกเราคนนอกได้อ อย่างไร ? เจ้า ? หรือเจ้า ? ” ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เจี้ยนเฉินก็ชี้ไปที่ราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬทั้งห้าทีละคน เขากำลังยั่วยุพวกเขา
