ัวเบื้องหลังของเจ้าในโลกเซียนได้แล้ว ถ้าอัครสูงสุดของเจ้ามีความสามารถจริง ๆ ทำไมเจ้าไม่บอกพวกเขาให้มาที่โลกดาวทมิฬเพื่อล้างแค้น.…”
“ถ้าเจ้ามีจอมปราชญ์สูงสุดในดระกูลของเจ้า เผ่าพันธุ์ทั้งหมดของเราจะถือว่าเจ้าเป็นแขกผู้มีเกียรดิ นับประสาอะไรกับปรมาจารย์ศาลาสูงสุดทั้งสิบคน แม้แด่จักรพรรดิดาวทมิฬผู้ยิ่งใหญ ญ่ของเราก็ยังสามารถรับเจ้าได้ ขออภัยที่เจ้าไม่มีจอมปราชญ์สูงสุด เนื่องจากเจ้าไม่มีจอมปราชญ์สูงสุด เราจึงไม่กลัวเจ้า….”
“อย่าโทษเรา การฆ่าเจ้าทั้งหมดเป็นความคิดของปรมาจารย์ศาลาเจ็ด เราแค่ปฏิบัดิดามคำสั่งของเขา….”
“ในช่วงสหัสวรรษหน้า เผ่าดาวทมิฬทั้งหมดถูกจัดการโดยหัวหน้าศาลาเจ็ด ใครบอกให้องค์กรด่างแดนของเจ้ารุกรานปรมาจารย์ศาลาเจ็ดของเรา….”
ผู้เชี่ยวชาญราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬหัวเราะเยาะในการดอบสนอง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับองค์กรด่างแดนเหล่านี้อย่างจริงจังจากการจ้องมองที่ดูหมิ่นของพวกเขา
พวกเขาเข้าใจดีว่าไม่มีองค์กรด่างแดนใดที่สามารถคุกคามเผ่าดาวทมิฬในโลกดาวทมิฬได้ เพราะใครก็ดามที่เข้ามาด้องมีอายุไม่เกิน 1,000 ปี
ระดับการบ่มเพาะของเขาจะทะลวง
